فردای نو

امروز ۱۶ خرداد بود . وقتی چندان دست گشاده ای برای تفریح با خانواده  و فامیل گرم و مهربانی از دو طرف و بدتر از همه حوصله ی مطالعه نداشته باشی تلویزیون تنها تفریحت می شود  . . .

و حالت قطعا به هم خواهد خورد اگر تمام این دو سه روز از یک چیزهای خاص بشنوی و تعابیر افرادی را گوش کنی که خیلی تلاش میکنند برای طور دیگر بیان کردن همه ی چیزهایی که دیگران صدها بار گفته اند .

دیروز یادم افتاد که  مرحوم آیت الله بروجردی به مرحوم آقای خمینی (خدا هر دو را بیامرزد ) می گفت  : " شما که داعی انقلاب کردن و مقابله با دستگاه هستید اگر خونی در این راه ریخته شود و سخن شما بر حق نباشد یا خدای ناکرده در راه شما انحرافی به وجود آید چه کسی پاسخگوی خون های ریخته شده و اموال هدر داده شده و مال مردم است ؟ "

و گویا آقای خمینی در مقابل می فرموده : " سکوت در مقابل ظلم ظالم نباید کرد مگر امام حسین ع قیام نکرد ؟ مگر خون ریخته نشد ؟ مگر افرادی زجر ندیدند ؟ ما باید پیرو امام حسین باشیم و چون او عمل کنیم . . . "

و مرحوم بروجردی همیشه از این قیاس اشکال می گرفته اند . . .

اکنون بیش از ۴۵ سال از اولین تحرکات انقلابی ای که منجر به بوجود آمدن حکومتی جدید شد می گذرد . . .

نه آقای خمینی مانده است و نه آقای بروجردی . . . اکنون اگر تاریخ را بتوان به عقب بازگرداند شما کدام نظر را بر میگزینید ؟ ایراد نظر مرحوم بروجردی در این است که تداوم ظلم را (به شیوه ی پهلوی اش )هنوز که هنوزه شاهد بودیم  و شاید آن بزرگوار گمان می کرد همانگونه که شخصیت والا و سنگین خودش مانع بسیاری از اقدامات رژیم می شد بعد از مرگش نیز چنین خواهد ماند . غافل از آنکه شاه ایران بلافاصله بعد از مرگ وی علنا اظهار کرد که :

" تا کنون کسی مانع اقدامات عمده و تصمیمات ما بود و از امروز ما مانعی برای تحقق آرمانهای خود نمی بینیم ! "

اما در مورد نظر مرحوم آقای خمینی و قیاس حرکت او با حرکت امام حسین ع و دنبال کردن انقلاب علیه دستگاه شاهنشاهی نظر مردم امروز و شمای خواننده که در عصر حکومتی زیست میکنید که حاصل همان تفکر است بهترین قضاوت است .

آیا در راه انقلاب انحرافی به وجود نیامد ؟ آیا مال و جان مردم مورد بی مهری و یا ظلم واقع نشد ؟ آیا قیاس حرکت با حرکت امام صحیح بود و واقعا در همان مسیر ادامه ی حرکت داد ؟ اگر ظلمی بر مردم رفته باشد چه کسی پاسخگوی آنهاست ؟ آیا در مسیر امام حسین بر شیعیان و محبین اهل البیت ع هم ظلم  وتعدی و زندان  و  حصر و . . . واقع شد ؟ آیا امام حسین برای همراهی مردم و اصحاب با خودشان آنها را مورد تعزیر و مجازات و زندانی شدن و گرفتن اموال و نظایر این قرار می دادند یا راه را برای رفتن همه باز گذاشتند و حق انتخاب افراد را احترام کردند ؟ 

و نمیدانم چرا در این دو روز چرا به هیچ وجه اسمی از هیچکدام از علمای دیگری که در نقش مخالف یا موافق در قیام ۱۵ خرداد نقش داشتند برده نشد ؟

. . . و تاریخ این چنین به ما درس می آموزد . . .

      حمله یا بازدید؟!    

آندلس از جمله سرزمینهای اسلامی ای است که تاریخ پر فراز ونشیبی را دراواخر قرن چهارم تا قرن پنجم هجری شمسی پشت سرگذاشت ودردوره های متعددی تحت سلطه خلفاوحاکمان مختلف در آمد. اکنون که نام اندلس را میشنویم سرزمینی مشحون از برخورد مسلمین با مسیحیان و دربسیاری مواردهنرومعماری درخشانی را به خاطر می آوریم که گهگاه به خاطر رقابت وحس برتری طلبی میان حکومت های ملوک الطوایفی ایجادوبه معرض نمایش گذاشته میشد .یکی از خلفای مقتدری که در این سامان به حکومت رسیدوتلاشهای زیادی برای حمله وبه تصرف در آوردن شهرهای دیگر واز جمله دولت شهرهای مسیحی کرد فردی به نام محمدبن ابی عامربود .

او تا جایی که میشد وتا جایی که میتوانست بربلاد دیگر حمله میبرد وآنهارا ویران میکردومیسوزاند ودر اکثر موارد بدون هیچ تغییرات بنیادینی به مقر خلافت بازمیگشت .جالب آنجاست که به محض اینکه مردم هر شهر میشنیدند که او قصد شهر آنان را کرده ٬ بارو بنه میبستد و از شهر بیرون میرفتند وپس از حمله و ویرانی بازمیگشتند ودوباره به ساخت وساز مشغول میشدند (!!!)وروال زندگی ازسر میگرفت.

تكرار پذيري تاريخ يكي از اصولي است كه برخي از صاحب نظران علم تاريخ وفلسفه تاريخ بدان اكيدا معتقدند اما آنچه من در اينجا قصد اشاره بدان را دارم اينست كه اين تكرار پذيري نه دقيقا به همان شكل بلكه به طرز پيچيده اي انجام ميشود .اكنون دو مورد زير را با اين نگاه بخوانيد كه ممكن است شخصيتي ولو با نگاه مثبت به جايي برود اما ازحيث نتيجه گزاري نكند الاهمان كه محمدبن ابی عامركرد:

۱- خشونت : آمريكابا ادعاي عدم رعايت حقوق بشر در عراق به اين كشور حمله كرد اكنو ن وپس  از گذشت چند سال ازاين حمله ساختار هاي اجتماعي٬اقتصادي  (جزآنجايي كه كه مردم و بزرگان آنها وارد عمل شده اند )چه تغييري كرده است ؟

۲- محبت : دولت جديدايران با نظر حمايت از مردم سفرهاي متعدد استاني ترتيب داده است اما با گذشت يكسال از اين سفرها نه تنهاهنوز تاثير دندانگيري بر وضع مردم گذاشته نشده بلكه وعده   وعيد هاي بدون عمل (ودرعين حال داراي تبليغات فراوان )آرام آرام به اسباب سخره ي مردم تبديل شده است . بماند كه اصحاب تخصص درامور اجرايي پياده سازي زود هنگام وعده هاي رئيس دولت را اساسا غير ممكن ميدانند !!