فردای نو

. . . وقتی در خلا باشی منتظر حادثه ای نیستی . . . وقتی در خلا باشی برایت بی مهری دوستان ۱۵ ساله هیچ بلکه شیرین است . . . وقتی در خلا باشی از قضا از تنهائی بیشتر از جمع حض می بری . . . وقتی در خلا باشی آدمها برایت اصالتی ندارند . . . مفاهیم اصالتهای عمیقی پیدا میکنند . . . وقتی در خلا باشی از کتاب بیزار می شوی . . . وقتی در خلا باشی محبوب معنا ندارد  . . . وقتی در خلا باشی گرما و سرما بازیچه ایست برایت . . . وقتی در خلا باشی از اینکه آدمها خیال کنند دارند از تو بهره می برند خیلی خشمگین نمی شوی . . . وقتی در خلا باشی داشتن یا نداشتن . . . خوردن یا نخوردن . . . خوابیدن یا نه  . . . طعم گس یکنواختی دارد برایت . . . وقتی در خلاباشی همه چیز برایت خالی از ارزش . . . خالی از بها . . . خالی از وزن . . . خالی از اهمیت . . . خالی از احترام . . . خالی از وجوب . . . خالی از حرمت . . . و خالی از کرامت و عظمت خواهد شد . . . وقتی در خلا باشی . . . بهترین کلام که میشنوی . . . همین شب بخیر دم خواب است . . . که شاید فردا از خلا به جهانی دیگر بخزی . . .

دکتر باغستانی (که به حق از بهترین اساتید تاریخ اسلام خراسان و بلکه ایران است و آشنایی اش با دروس حوزوی و نیز مباحث جدیددر حوزه ی روشنفکری موجب نوع خاصی از  تحلیل های تاریخی شده است ) زمانی که به خاطر مسائل کاری و مالی گرفتار شده بودم و از همه رو مشکل به من رو کرده بود توصیه ای کرد که بعدها مثل شراب ناب مستم کرد . فرمود در این زمانهایی که مشکلات پیرامونت را می گیرد خواندن کتابها واشعار عرفانی ومداقه در آنها آرامت می کند . . . گفت و خوش گفت

. . . و هنوز من بدین نمط مشغولم :

شاعری فرموده :

چو رسي به طور سينا أرِنيِ مگو و بگذر

كه نيرزد اين تمني به جوابِ لَن تَرانِي

 ديگري گفت:

چو رسي به طور سينا ، أرِني بگو و مگذر

چه خوش است از او جوابي ، چه تَري چه لَن تَراني

و ديگري :

أرِني كسي بگويد كه تو را نديده باشد

تو كه با مني هميشه، چه جواب لَن تَراني؟!

وعلامه طباطبائي  فرمود:

سحر آمدم به كويت  که ببینمت نهانی        ارنی گفتی دوهزار لن ترانی

  "تغافل نیمی از خرد است"!

دی شیخ با چراغ همی گشت گرد شهر                کز دیو و دد ملولم و انسانم آرزوست  


گفتند یافت می نشود جسته ایم ما                    گفت آنچه یافت می نشود آنم آرزوست

. . . وحقیقتا همین است . . . و صد البته مهم نخواهد بود انتظار چه چیزی را بکشد . . .

. . . برای خودم نوشتم این را که بدانم سالی دیگر از عمرم رفت و گامی

 دیگر به آن آخری که نمیدانمش کی است و کجاست نزدیک شده ام . . .

 برای خودم که از این دنیا و زرق و برق دنیایی اش به هیچش علقه

 ندارم  . . . گامی جلوتر رفتم . . .کی می داند شاید آخرین سالم باشد . . .

. . . ده روزه ی عمر این همه افسانه ندارد