داستان ...شرح احوال شخصی و نظرات اجتماعی
داستان کوتاه : آب پاشی
کسی را دیدند که زیر باران ،ابریق (آفتابه)بدست گرفته و به عادت هر روزه جلوی دکان خویش آب
می پاشد . به وی گفتند : " این چه کارسخیفی است زیر باران ؟! " پاسخ داد : " مشتری به آب پاشی من به دکان وارد شود نه به آب پاشی آسمان "
ته مونده ی نونای سفره دیشب رو که ریز ریز کرده بود و کمی از برنجای سفره ی سحری رو قبل از رفتن به مدرسه روی طاقچه ی پشت پنجره ریخت .
هر روز وقتی از مدرسه برمی گشت پشت پنجره رو نگاه می کرد که ببینه کبوترا و گنجشکا غذاهایی رو که براشون ریخته خوردن یا نه ؟
اما چند روز بود که همه نون ریزه ها و برنجا ، همون طوری مونده بود و از شدت آفتاب خشک خشک شده بودن .
صدای رادیو بلند شد : ربنا لا تزغ قلوبنا . . . بعد اذهدیتنا . . .
همه داشتن سفره افطار رو پهن میکردن . یکی خرما توی بشقاب می چید . صدای زیر لب مادر که در حال آش ریختن توی کاسه ها برای همه مریضا و گرفتارا دعا میکرد به گوش می رسید . نون تازه ای که پدر خریده بود کنار پنیر تبریزی و سبزی چشمک می زد . . . : اذان مغرب به افق مشهد . . . الله اکبر . . .
. . . مادر به همه خرما تعارف کرد . لحظاتی بعد ، مو قعی که همه منتظر بودن تا چایی ریخته بشه ، صدای ممتد و خفیف : تیک ، تیک ، تیک ، به گوش می رسید .
بلند شد . پشت پنجره رفت . . .
چند تاکبوترسفید قشنگ و چهار پنج تا گنجشک کوچولو پشت پنجره مشغول خوردن نون ریزه ها و برنجا بودن . . .
. . . خندید : پس درست فهمیده بودم : پرنده ها هم روزه میگیرن . . .
کارنامه ی بیست ماهه و . . . وداع با 86
. . . واکنون دقیقا بیست ماه از اولین مطلبی که در فردای نو گذاشته شد می گذرد .
در این مدت نه چندان کوتاه توانستم از این رهگذر اکثر داستان های کوتاه و نیمه کوتاه ام را منعکس و نظر خواهی کنم . از دوستانی که در این مدت لطف داشتند و نظرات انتقادی شان راخصوصا در عرصه ی داستان نویسی ثبت فرمودند ممنونم .
۸۶ هم تمام شد . . .
از هم اکنون سبزترین روزها را برای شما آرزو مندم :
سر سبزترین بهار تقدیم تو باد آوای خوش هزار تقدیم تو باد
داستان شماره ۱: نظر داستان شماره ۲: باران
داستان شماره ۳:آلزایمر داستان شماره ۴:آخر چگونه؟!
داستان شماره ۵ : قدر داستان شماره ۶ : گواه
داستان شماره ۷ : شهروند داستان شماره ۸: حکمت
داستان شماره ۹ :تکرار داستان شماره ۱۰ :فردا
داستان شماره ۱۱: ماندگار داستان شماره 12: مرور
داستان قضاوت 13: قضاوت داستان شماره 14 : ساعت پنج و هفت دقیقه
داستان شماره ۱۵ : تنها داستان شماره 16 : اعتنا
داستان شماره 17 : یک داستان بدون نام داستان شماره 18 : تابستون
داستان شماره ۱۹ : ناگزیر داستان شماره 20 : آرزو
داستان شماره 21 : وداع داستان شماره 22 : نقد- نسیه - نیمه شب
داستان شماره 23 : همراه داستان شماره 24 : گره کور
داستان شماره 25 : چه رویای قشنگی داستان شماره 26 : تو
داستان شماره 27 : داستان عشق داستان شماره 28 : عشق
داستان شماره 29 : مادر داستان شماره 30 : آشفته
داستان شماره 31 : خانه ای به وسعت جهان داستان شماره 32 : دلتنگی
سالها صبر کرد که بتواند با کسی که دلش می خواست ازدواج کند . رویای اینکه روزی زیر یک سقف و در یک چهار دیواری هر چند محقر و فقیرانه کنارش زندگی کند، سرشارش می کرد .
. . . روزها رفت و روزگار آنچه او می خواست را رقم نزد . . .
. . . همه چیز به هم ریخت ، اما فکر او لحظه ای رهایش نمی کرد .
حالا اما ، یک دلخوشی دارد . . . اینکه با او زیر یک سقف زندگی می کند که خیلی چشم نواز تر از سقف یک خانه است و خانه ای دارند که خیلی بیشتر از چهار دیوار دارد . . .
. . . زیر سقف آسمان
خانه ای به وسعت جهان
دست وپایش درد می کرد . تحمل شنیدن حتی آرامترین صدا را نداشت . ساعتها کتاب خواندن به دقیقه ها رسیده بود . حوصله ای برای شنیدن موسیقی نمانده بود . آمد و شد تکراری آدمها مثل رژه ی دل آزار ارتش بود برایش . . .
به زحمت مجبورش کردند به چکاپ کامل پزشکی برود و تمام آزمایشها را انجام دهد . . .
. . . چندین بسته دارو را روی میز ریخت و گاهی با بی حوصلگی تمام از هر کدام دلش می خواست می خورد .
. . . کاغذ آزمایش همه چیز وجود انسان را نشان نمیدهد . . .
. . . از همه چیز خسته شده بود .
