فردای نو

. . . وحقیقتا همین است . . . و صد البته مهم نخواهد بود انتظار چه چیزی را بکشد . . .

. . . برای خودم نوشتم این را که بدانم سالی دیگر از عمرم رفت و گامی

 دیگر به آن آخری که نمیدانمش کی است و کجاست نزدیک شده ام . . .

 برای خودم که از این دنیا و زرق و برق دنیایی اش به هیچش علقه

 ندارم  . . . گامی جلوتر رفتم . . .کی می داند شاید آخرین سالم باشد . . .

. . . ده روزه ی عمر این همه افسانه ندارد